Υπουργοί με κλήρωση;

lotto-balls-machineΜη διερωτάστε για τους λόγους που η κοινωνία ξεπέρασε το σύστημα. Ούτε να αμφισβητείτε το αν οι πολίτες είναι πιο προχωρημένοι από τους πολιτικούς. Τους εκάστοτε πολιτικούς, τα εκάστοτε κόμματα. Είναι. Και δεν έχουν και καμία έγνοια, κανένα άγχος αν το πολιτικό προσωπικό τους πλησιάζει ή όχι. Ο καθένας τραβάει τον δρόμο του. Και ο κόσμος δεν έχει επιλογή. Πρέπει να επιβιώσει, πρέπει να δουλέψει. Χωρίς να επιζητά και χωρίς να παρακαλά κανέναν. Άλλωστε, όταν αυτό επιτευχθεί στο εκατό τοις εκατό, θα λέμε πως η δημοκρατία λειτουργεί, πως τα κόμματα είναι σε θέση να νομοθετούν και όχι να βολεύουν.


Για να βρούμε τους καλύτερους θα πρέπει να έχουμε μπροστά μας όλες τις δυνατές επιλογές.


Για όσο καιρό η πολιτική διαδικασία αφορά μόνο όλους όσοι έχουν καλύτερη μοίρα, όλους όσοι δουλεύουν στα σχολεία, στο δημόσιο, στη Cyta, στην ΑΗΚ, στην Αρχή Λιμένων, στην αστυνομία και στους δήμους η απόσταση της κοινωνίας από τα κόμματα και την πολιτική θα αυξάνεται. Είναι προκλητικό προς τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών που κάθε μήνα τα βγάζουν δύσκολα, που κάθε μέρα πάνε στη δουλειά τους, όσοι έχουν δουλειά, με άγχος και πίεση αν θα πάνε και την επόμενη μέρα, να άκουγε από τηλεοράσεως και ραδιοφώνου τους συνδικαλιστές των όσων έχουν τις καλύτερες εργασιακές συνθήκες να διαπραγματεύονται από αέρος για να βελτιώσουν αυτές τις συνθήκες. Βέβαια, οι συνδικαλιστές δεν φταίνε, αυτοί τη δουλειά τους κάνουν. Η νοοτροπία μας τα φταίει και ο εγκλωβισμός των πολιτικών στο μικρόκοσμο που λέει πως η κοινωνία είναι όλοι όσοι μας μιλούν, αγνοώντας ή ξεχνώντας την ύπαρξη όλων όσων δεν θέλουν ή δεν μπορούν να τους μιλήσουν.

Και αν λίγο πολύ η συνεχής συζήτηση για όλους όσοι έχουν συντεχνία πίσω τους και διαπραγματεύεται για αυτούς μπορεί να θεωρηθεί συνήθης διαδικασία και να μην εκπλήσσει, με τίποτα δεν συγχωρούνται οι παρεμβάσεις για τα μικρά και τα καθημερινά. Αυτές οι παρεμβάσεις που μπορούν να σου γλυτώσουν μήνες στη γραμμή των κυβερνητικών υπηρεσιών, το τηλεφώνημα για τις μεταθέσεις των στρατιωτών και το ραντεβού στο νοσοκομείο που από χρόνο μπορεί να γίνει σε μία εβδομάδα.

Ο μόνος τρόπος να ξεπεράσουμε μια και έξω όλα αυτά που μας στεναχωρούν και μας αδικούν είναι η πλήρης, ενιαία και ταυτόχρονη ψηφιοποίηση όλων των διαδικασιών με τις οποίες οι πολίτες έρχονται σε επαφή με το Δημόσιο, με την κυβερνητική μηχανή. Να εξαλείψουμε δηλαδή τις ανθρώπινες παρεμβάσεις στις διαδικασίες. Γίνεται. Όχι αύριο ούτε μεθαύριο. Γίνεται σε ορίζοντα δεκαετίας και με τη χρήση ενός και μόνου λογισμικού για όλες τις υπηρεσίες με μοναδιαίο αριθμό για κάθε πολίτη. Το κόστος εγκατάστασης θα είναι χαμηλότερο από όλα τα ξεχωριστά λογισμικά που πληρώνουμε εδώ και δεκαετίες για κάθε υπηρεσία.

Ένα άλλο τεράστιο θέμα που έχει να κάνει με τη σωστή λειτουργία του κράτους είναι και η επιλογή των υπαλλήλων αλλά και των αξιωματούχων του κράτους. Για το προσωπικό, τόσο στις προσλήψεις όσο και στις προαγωγές είδαμε τον Αύγουστο νομοσχέδια που αφορούν τη μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα. Για τους αξιωματούχους, ένας φίλος, που προσωπικά τον θεωρώ από τους εξυπνότερους και πιο μορφωμένους Κύπριους μου είπε πως οι υπουργοί και όλοι οι από τον πρόεδρο διορισμένοι αξιωματούχοι θα πρέπει να επιλέγονται με κλήρωση. Να είμαστε όλοι οι πολίτες υποψήφιοι, ανεξαρτήτως πτυχίων, πολιτικής και κομματικής πείρας, με δικαίωμα άρνησης και προϋποθέσεις που δεν θα καταπατούν το σύνταγμα. Ακραίο; Μπορεί, αλλά τουλάχιστον θα αυξήσει τη δεξαμενή και τις επιλογές μας. Σκεφτείτε το.

Advertisements
Posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, Πολιτική, Uncategorized | Tagged , , , , | Σχολιάστε

Το τέρας πρέπει να πεθάνει

Photo: Harald Groven @flickr

Photo: Harald Groven @flickr

Θετικότατη εξέλιξη η πρόθεση να δοθούν κίνητρα σε εταιρείες έρευνας και καινοτομίας για να μεταφέρουν τις εργασίες τους στην Κύπρο. Αν θέλουμε να δούμε την Κύπρο στα επόμενα χρόνια να έχει ρόλο πρωταγωνιστή στα θέματα καινοτομίας, δεν έχουμε επιλογή. Πρέπει να εισάγουμε τεχνογνωσία και εμπειρίες από μεγάλες και καταξιωμένες επιχειρήσεις. Το να λειτουργήσουμε αρχικά ως «τόπος φιλοξενίας», με όλα τα θετικά που παραπλεύρως θα έχουμε, είναι το πρώτο βήμα για να κτίσουμε κουλτούρα καινοτομίας.


«Η γραφειοκρατία θα μας κρατά καθηλωμένους. Όσα κίνητρα και αν δοθούν σε ξένες και μεγάλες επενδύσεις»


Οι φοροαπαλλαγές στους μισθούς του προσωπικού αυτών των εταιρειών, οι ελαφρύνσεις στα διπλώματα ευρεσιτεχνίας και στα πνευματικά δικαιώματα, οι φοροαπαλλαγές για αγορά μετοχών σε νεοφυείς επιχειρήσεις είναι κίνητρα που άλλες χώρες τα έχουν καθιερώσει εδώ και καιρό. Η πρόθεση της κυβέρνησης για να ψηφιστούν όλα αυτά, είναι σημαντικότατη. Το στοίχημα από εκεί και πέρα θα είναι η υλοποίηση. Το πώς δηλαδή βρίσκεις και πείθεις αυτές τις εταιρείες παγκόσμιου βεληνεκούς να μεταφέρουν εργασίες στην Κύπρο. Οι επιχειρήσεις αυτές δεν έμαθαν και δεν τους αρέσει η προνομιακή μεταχείριση. Δεν την έχουν ανάγκη άλλωστε. Σημαντικός παράγοντας για αυτούς είναι η μηδενική γραφειοκρατία. Αν είναι δυνατόν, να έρθουν να βάλουν τον υπολογιστή στην πρίζα και να δουλέψουν.

Δεν έχουμε επιλογή. Όχι μόνο για το χιλιοειπωμένο «για να καταστεί η Κύπρος κέντρο επιχειρηματικής δραστηριότητας» αλλά και για τη δική μας, την εσωτερική λειτουργία. Το τέρας πρέπει να πεθάνει. Δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε με τους χρόνους που λειτουργούμε σήμερα. Το σύστημα είναι στα όριά του. Οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι μεγάλες επενδύσεις δεν θα μας δώσουν δεύτερη ευκαιρία. Θα πάνε δίπλα, να κάνουν τη δουλειά τους. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να στέλνουμε τους φακέλους από υπουργείο σε υπουργείο και από υπηρεσία σε υπηρεσία.

Η σωστή επιτέλους αξιολόγηση του προσωπικού, η μετάταξη από τη μία υπηρεσία σε άλλη,  η καταγραφή τους με βάση τα προσόντα τους για την καλύτερη δυνατή αξιοποίησή τους και όχι με βάση την υπηρεσία και των καθηκόντων που εισήλθαν στο Δημόσιο, είναι μεταρρυθμίσεις που πιστεύω θα βοηθήσουν άμεσα στη μείωση της γραφειοκρατίας. Ο προσανατολισμός της κυβέρνησης, με την έγκριση και των νομοσχεδίων από το υπουργικό την περασμένη βδομάδα, είναι ένα σημαντικότατο βήμα. Το «one stop shop» για μεγάλες επενδύσεις, η οριζόντια παρακολούθηση και σίγουρα η ψηφιοποίηση, ουσιαστική και εφαρμοσμένη, της δημοσίας υπηρεσίας θα μειώσουν δραστικότατα τους χρόνους εξυπηρέτησης, θα απλοποιήσουν τις διαδικασίες και θα εξαλείψουν τις υποψίες των ξένων για διαφθορά και μίζα ως απαραίτητα για να κάνεις τη δουλειά σου.

Τα οφέλη από τις ξένες επενδύσεις είναι δεδομένα. Οι επιχειρήσεις έρευνας και καινοτομίας θα συγκρατήσουν τα καλύτερα μας μυαλά, που σήμερα δεν έχουν ευκαιρίες εδώ. Θα λειτουργήσει και ως μοχλός επαναπατρισμού Κύπριων που σήμερα διαπρέπουν στο εξωτερικό. Θα  δούμε την Κύπρο να καταγράφεται ως κέντρο καινοτομίας και πατέντες να καταχωρούνται στην Κύπρο. Το σημαντικότερο όμως όφελος θα είναι η ένταξή μας σε μια διαδικασία συνεχούς αναβάθμισης. Θα μας σπρώχνουν οι συνθήκες για να γινόμαστε καλύτεροι, γρηγορότεροι, αποτελεσματικότεροι.

Μεγάλο στοίχημα τέλος είναι η δημιουργία κουλτούρας για καινοτόμο επιχειρηματικότητα. Που θα ξεδιπλωθεί και προς τα κάτω στην παιδεία μας. Δεν χρειαζόμαστε άλλους απόφοιτους με νοοτροπία υπαλλήλων. Χρειαζόμαστε απόφοιτους με επιχειρηματική λογική και διάθεση για δημιουργία. Που να μη φοβούνται να ρισκάρουν, που να μη φοβούνται να αποτύχουν που να μη φοβούνται και να μη βαριούνται να αλλάξουν τα πράγματα.

Posted in ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, Πολιτική | Tagged , , | Σχολιάστε

Ανεξάρτητη Αρχή Κωλυσιεργίας

det_police-cyprus-Δεκαοκτώ μήνες μετά τον ξυλοδαρμό, και συμπεριφέρονται όλοι οι αρμόδιοι λες και είδαν πρώτη φορά το βίντεο μαζί μας την Τετάρτη στο Facebook. Βλέπουμε να εξελίσσεται ένα σκηνικό αντίστοιχο και παρόμοιο με άλλα που ζήσαμε στο παρελθόν: Η έγνοια όλων να είναι η μείωση των δικών τους ευθυνών σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσουν την μέχρι σήμερα αδράνεια και την προσπάθεια συγκάλυψης του περιστατικού.


«Η ισοπολιτεία, η απόδοση της δικαιοσύνη δεν γίνεται να λειτουργούν αλά καρτ»


Σε μια σοβαρή χώρα, όπου οι εμπλεκόμενοι πέραν του συναδελφικού ζήλου θα είχαν και μια αντίληψη για το μέγεθος που θα μπορούσε να πάρει μια διαρροή του επίμαχου βίντεο, ο σταθμάρχης στην Πόλη Χρυσοχούς, θα έπρεπε την επόμενη μέρα του ξυλοδαρμού, να μιλούσε επίσημα με τον αρχηγό της αστυνομίας και να ζητούσε την άμεση διαθεσιμότητα των δύο και τον διορισμό ποινικού ανακριτή για την διερεύνηση. Και ο αρχηγός της αστυνομίας, να έδινε ο ίδιος το βίντεο στην δημοσιότητα, πρώτο για να προλάβει τυχόν σκόπιμη, όπως και έγινε, διαρροή αλλά και για να πιστωθεί αυτό που σήμερα λέει και δεν πείθει: «Μηδενική ανοχή σε φαινόμενα βίας από μέλη της αστυνομίας». Ακόμη κι αν δεν πίστευαν στην ανάγκη καταδίκης των δύο αστυνομικών, πως μπόρεσαν να αποκλείσουν το ενδεχόμενο διαρροής του αρχείου από το κλειστό κύκλωμα, και πώς μπόρεσαν να υποτιμήσουν την δύναμη της τεχνολογίας και των social media;

Σήμερα, όλοι λένε πως η κωλυσιεργία γίνεται στην Ανεξάρτητη Αρχή Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας (ΑΑΔΙΠΑ). Πως επειδή η εν λόγω αρχή διερευνά το συμβάν εδώ και δεκατρείς μήνες, δεν μπορεί ο αρχηγός της αστυνομίας να θέσει καν σε διαθεσιμότητα τους δύο αστυνομικούς. Αν λοιπόν η εν λόγω αρχή αντί να βοηθά στην διαδικασία διερεύνησης και απόδοσης της δικαιοσύνης, την παρακωλύει, τότε άμεσα χρειάζεται να βρούμε άλλους μηχανισμούς προστασίας των πολιτών. Αν πάλι η αρχή αυτή χρειάζεται δεκατρείς μήνες για να καταλήξει σε πόρισμα και να μεταβιβάσει τον φάκελο ενώπιον της εισαγγελίας, αλλά μόλις το βίντεο διέρρευσε, αυτό γίνεται σε δύο μέρες, προσωπικά καταλαβαίνω πως για δεκατρείς μήνες προσπαθούσαν να βρουν τον τρόπο για να καλύψουν τους δύο και το πέτυχαν. Μέχρι την διαρροή. Άρα, ίσως να διερευνήσει κάποιος και τις μεθόδους και τις σκοπιμότητες της ανεξάρτητης αρχής;

Θεωρώ δεδομένο πως οι δύο αστυνομικοί είναι η ισχνή μειοψηφία του σώματος. Ντροπιάζουν όμως και εκθέτουν του εκατοντάδες ευσυνείδητους συναδέλφους τους. Αλλά σίγουρα δεν μπορεί να είναι οι μόνοι. Καμία κάλυψη και μηδενική συγκάλυψη λοιπόν τέτοιων συμβάντων. Είναι ο μόνος τρόπος το σώμα που θέλουμε να νιώθουμε ότι μας προστατεύει, να πάψουμε να το βλέπουμε ως τιμωρό και εκδικητή. Αν πρέπει να φέρουμε ψυχολόγους, εκπαιδευτές και συμβούλους από το εξωτερικό ας το κάνουμε. Δεν έχουμε την ολότητα της γνώσης. Αν πάλι χρειάζεται να αναβαθμίσουμε το επίπεδο της αστυνομικής ακαδημίας και να γίνει εργαστήρι διά βίου μάθησης για τους αστυνομικούς, ας το κάνουμε. Αν η αυστηρότητα τέλος σε πειθαρχικά παραπτώματα θα πρέπει να αυξηθεί και να κατανοήσουν τα μέλη του σώματος πως δεν μπορούν να λειτουργούν ως θεοί να το κάνουμε. Πολιτική απόφαση χρειάζεται και όρεξη για αλλαγή νοοτροπίας.

Τέλος, είναι κρίμα για άλλη μια φορά να τρέχουμε όλοι στους ρυθμούς μιας διαρροής. Είναι κρίμα η επικαιρότητα να καθορίζεται με αυτόν τον τρόπο. Ο καλύτερος τρόπος να πάψουν όλοι να παίζουν κρυφτούλι στο μέλλον, να πάψουν όλοι να καλύπτουν γεγονότα και συμβάντα που δεν σηκώνουν κάλυψη, είναι να διωχθούν ποινικά όλοι όσοι γνώριζαν και σφύριζαν αδιάφορα στην συγκεκριμένη ιστορία. Όλοι όσοι κωλυσιεργούσαν, όλοι όσοι στοίβαζαν φακέλους πάνω από την ιστορία για δεκατρείς μήνες. Η ισοπολιτεία, η απόδοση της δικαιοσύνη δεν γίνεται να λειτουργούν αλά καρτ. Και όσο οι δηλώσεις των πολιτικά αρμοδίων, δεν είναι πολιτικές, αλλά διαδικαστικές και υπηρεσιακές, το μόνο που καταφέρνουν είναι να βάζουν την μπάλα στην δική τους περιοχή και να κινδυνεύουν να φάνε γκολ.

Posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, Πολιτική | Tagged , , , , , , | Σχολιάστε

H Google στην Κύπρο;

 Some rights reserved by Sammy0716 @flickr

Some rights reserved by Sammy0716 @flickr

Έχω κουραστεί να ακούω για νέους που ήρθαν πίσω από τις σπουδές και δεν κατάφεραν να βρουν δουλειά, για τους φίλους που μεταναστεύουν εκτός Κύπρου μετά από χρόνια που εξαντλήθηκαν να ψάχνουν. Το πρόβλημα καλύπτεται σήμερα κάτω από το χαλί της οικονομικής κρίσης, αλλά κατά τη γνώμη μου είναι σαφώς βαθύτερο και έχει να κάνει με τις δομές της οικονομίας και την έλλειψη ευελιξίας στην εκπαίδευση και απασχόληση των νέων.


«Αν πείσουμε εταιρίες παγκόσμιου βεληνεκούς να εγκατασταθούν στην Κύπρο, η συγκράτηση και η απασχόληση των νέων καταρτισμένων επιστημόνων θα είναι μόνο ένα από τα πολλαπλά οφέλη»


Πρώτα πρώτα, το εργασιακό περιβάλλον της Κύπρου δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδιο. Ακόμα και όταν περάσουν τα χρόνια της κρίσης, και θα μπούμε στην ανάπτυξη, οι «καλές δουλειές» θα είναι εντελώς διαφορετικές από αυτές που ήταν στα προ κρίσης χρόνια. Από τη μία, οι πτυχιούχοι των τελευταίων δύο δεκαετιών θα δυσκολεύονται να απασχοληθούν σε συναφή με το αντικείμενο τους πεδία και από την άλλη θα ευνοούνται όσοι έχουν τη διάθεση και τη δυνατότητα για συνεχή εμπλουτισμό των γνώσεων και των δεξιοτήτων τους.

Σε αυτό το συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, η χάραξη στρατηγικής από την κυπριακή πολιτεία είναι επιτακτικότερη από ποτέ. Αν θέλουμε να βλέπουμε ολοένα και λιγότερους άνεργους νέους επιστήμονες που ψάχνουν για μια δουλειά εντελώς άσχετη με τις σπουδές τους και αν θέλουμε να συγκρατήσουμε τα καλύτερα μας μυαλά εντός, χρειάζονται τολμηρές αποφάσεις. Στο επίπεδο της καθοδήγησης των μαθητών, χρειάζεται σωστός και συνολικός επαγγελματικός προσανατολισμός που θα είναι συνδεδεμένος με την αγορά εργασίας με προβλέψεις για τις ανάγκες μετά από δέκα και δεκαπέντε χρόνια. Να λέμε στα παιδιά πως προφανώς είναι δικαίωμα η ελεύθερη επιλογή κλάδου σπουδών, και πως μπορεί κάποιος να επιλέξει να σπουδάσει φιλόλογος για παράδειγμα, αλλά θα πρέπει να ξέρει πως οι ευκαιρίες εργοδότησής του στο κλάδο αυτό είναι περιορισμένες.

Η επανεξέταση του αριθμού των θέσεων που προσφέρονται στο πανεπιστήμιο Κύπρου αλλά και στα πανεπιστήμια της Ελλάδας σε κορεσμένους κλάδους είναι ένα άμεσο μέτρο που θα μειώσει σε ένα βαθμό το φαινόμενο αυτό. Είναι καλύτερα να πεις σήμερα πως θα έχεις διακόσιες για παράδειγμα λιγότερες θέσεις στα πανεπιστήμια παρά να λες ύστερα από πέντε χρόνια πως έχεις ακόμα διακόσιους άνεργους νέους επιστήμονες που μάλλον δεν θα δουλέψουν ποτέ στο αντικείμενό τους.

Ένας άλλος στόχος, που πιστεύω πως είναι εφικτός, είναι η προσέλκυση εταιρειών στην Κύπρο που θα δώσουν θέσεις εργασίας. Όχι μόνο ως νομική και οικονομική έδρα, αλλά και ως φυσική τους έδρα. Είμαι σίγουρος, πως στο αρχείο του Εφόρου Εταιρειών υπάρχουν δεκάδες αν όχι εκατοντάδες εταιρείες που είναι εγγεγραμμένες στην Κύπρο, με τεράστιο προσωπικό, τζίρους εκατομμυρίων και εργασίες που μπορούν να γίνουν σε όποια γωνιά του πλανήτη. Αν καταστήσουμε ως στρατηγική, ακόμα και με μονοδιάστατο στόχο την μείωση της ανεργίας, την προσέλκυση εταιριών για να μεταφέρουν είτε μέρος είτε την ολότητα των εργασιών τους στην Κύπρο τα οφέλη θα είναι πολλαπλάσια και πολυδιάστατα. Διερωτηθήκαμε ποτέ, τι θα ήθελε η Google για παράδειγμα, για να μεταφέρει εργασίες στην Κύπρο; Ασχοληθήκαμε ποτέ με τους λόγους που η Amdocs, εταιρία τεχνολογίας με εκατοντάδες υπαλλήλους στη Λεμεσό απομάκρυνε εργασίες από την Κύπρο;

Αν πείσουμε εταιρείες παγκόσμιου βεληνεκούς να εγκατασταθούν στην Κύπρο, η συγκράτηση και η απασχόληση των νέων καταρτισμένων επιστημόνων θα είναι μόνο ένα από τα πολλαπλά οφέλη. Έχουμε όλες τις συνθήκες ευνοϊκές για να μετατρέψουμε την Κύπρο σε ένα τεράστιο εργαστήρι τεχνολογίας και όχι μόνο. Χρειάζεται σωστή ψηλάφηση των αναγκών των εταιρειών αυτών, άμεση και αποτελεσματική καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και ευελιξία, ακόμα και παρεκκλίσεις στην κάθοδο του υφιστάμενου προσωπικού τους από τρίτες χώρες.

Το μέλλον του τόπου μας είναι οι άνθρωποί του. Αν δεν καταφέρουμε να συγκρατήσουμε τους καλύτερους, είμαστε καταδικασμένοι. Αν δεν καταφέρουμε να δώσουμε εργασιακή ευτυχία σε όσους παραμείνουν είμαστε δύο φορές καταδικασμένοι. Δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε με νέους ανθρώπους που δεν θα νιώθουν άνετα με τις δουλειές τους, είτε επειδή υποαμείβονται είτε επειδή υποαπασχολούνται. Η ανάπτυξη εκτός από καταρτισμένους χρειάζεται και ψυχωμένους. Και ψυχωμένοι γινόμαστε όταν ξέρουμε πού θέλουμε να φτάσουμε.

Posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, Πολιτική | Tagged , , , , | Σχολιάστε

Η ώρα του τουρισμού 

LicenseCopyright All rights reserved by Brian JC Osborne

LicenseCopyright All rights reserved by Brian JC Osborne

Η κότα με τα χρυσά αβγά ξεπουπουλιάζεται σιγά σιγά και σίγουρα δεν κλωσά πλέον και τόσο χρυσά αβγά. Πάντα μας έλειπε, και μας λείπει ακόμα, ο στρατηγικός σχεδιασμός. Μάθαμε στο εύκολο χρήμα, το μοντέλο «ήλιος και θάλασσα» ήταν υπεραρκετό για να καλύψουμε τους στόχους της χρόνιας. Μέχρι και σήμερα, κλείνουμε το 95% των ξενοδοχείων από Οκτώβριο μέχρι Μάρτιο. Με λουκέτο και κλειδί. Κανένας δεν έκατσε να σκεφτεί πως ο ήλιος του Νοέμβρη και του Μάρτη κάνει στους Σκανδιναβούς και πως θα μπορούσαμε να επινοήσουμε θεματικά τουριστικά προϊόντα. Αλλά κανέναν δεν συμφέρει να κάτσει και να σχεδιάσει, να καινοτομήσει. Οι ξενοδόχοι, δεδομένου της μισθολογικής κάλυψης των υπαλλήλων τους από το κράτος για τους μήνες που είναι κλειστοί, ξέρουν πως με χαμηλότερη πληρότητα το χειμώνα, θα έχουν ρίσκο, κάτι που σήμερα προφανώς δεν έχουν. Και είναι κρίμα, οι ξενοδοχειακές μονάδες, που στοιχίζουν εκατομμύρια για την υποδομή τους να αξιοποιούνται μόνο τα δύο τρίτα του χρόνου το πολύ.


«Η νοοτροπία μας, η έλλειψη συνεργασιών και στρατηγικής και το κυνήγι του γρήγορου κέρδους είναι οι βασικότεροι λόγοι που δεν μπορούμε να απογειώσουμε τον τουρισμό μας»


Ας επικεντρωθούμε όμως στο βασικό μας τουριστικό προϊόν, το τι πωλούμε σήμερα. Προωθούμε μια Κύπρο χωρίς φαντασία. Αφήνουμε πίσω βασικά στοιχεία της ιστορίας και της παράδοσή μας. Ρίχνουμε αρκετό από το βάρος μας στα «all inclusive» πακέτα, ξεχνώντας ότι υπάρχει ζωή και εκτός ξενοδοχείων. Πυροβολούμε τα πόδια μας, προσπαθώντας να ισορροπήσουμε ανάμεσα στα συμφέροντα των σχετικών φορέων. Οι παραλιακοί δήμοι εισπράττουν εκατομμύρια από τις ξαπλώστρες και τις ομπρέλες, με την υπηρεσία να είναι λίγο καλύτερη από τριτοκοσμική χώρα. Τα «μοναστήρια» των παχιών αγελάδων του τουρισμού δεν μπορούν να συνεργαστούν. Είναι απαράδεκτο να μην μπορείς να προσφέρεις ένα γεύμα ή ακόμα και νερό στους λουόμενους και όταν διψάσεις θα πρέπει να πας στο περίπτερο.

 Η λανθασμένη μας νοοτροπία, η έλλειψη συνεργασιών και στρατηγικής και το κυνήγι του γρήγορου κέρδους είναι οι βασικότεροι λόγοι που δεν μπορούμε να απογειώσουμε τον τουρισμό μας. Είμαστε καθηλωμένοι στα 2 με 2,5 εκατομμύρια αφίξεων τη στιγμή που η Κρήτη πέρυσι είχε 3,5 εκατομμύρια. Θα μου πείτε πως υπάρχουν αρκετές διαφορές στη σύγκριση. Σύμφωνοι, αλλά οι διαφορές είναι πολύ λιγότερες από τα κοινά στοιχεία. Έχετε δει ποτέ τις διαφημιστικές καμπάνιες της Κρήτης; Δεν έχουν καμία σχέση με τις δικές μας. Έχουν φαντασία ξεφεύγουν από την προβολή των παραλιών τους, και δίνουν στο πιάτο όλο το νησί. Έχετε δει πώς προβάλουν τη γαστρονομία και την κρητική κουζίνα; Τη στιγμή που εδώ δυσκολεύεσαι να βρεις χώρους που να συνδυάζουν την καλή, εύγευστη κουζίνα με λογικές τιμές και όμορφο περιβάλλον. Ας ξεκινήσουμε από τα πιο απλά, από αυτά που θεωρούμε αυτονόητα και ας πιστέψουμε επιτέλους, πως η εικόνα της χώρας μας ξεκινά από την ώρα που πατούν το πόδι τους οι τουρίστες και έχει να κάνει με όλες τις πτυχές. Από το τι θα πιουν, τι θα φάνε, πόσα θα πληρώσουν, πώς θα τους μιλήσουμε και πώς θα τους συμπεριφερθούμε.

Ο τουρισμός είναι και πρέπει να παραμείνει ένας από τους σημαντικότερους πυλώνες της οικονομίας μας. Η ανασυγκρότηση του ΚΟΤ, η σωστή αξιοποίηση των κονδυλίων του, η στοχευμένη διαφήμιση, και ο σχεδιασμός νέων προϊόντων αξιοποιώντας τον χειμώνα που σήμερα είναι νεκρός χρόνος είναι από τα βασικά στοιχεία που θα πρέπει να προσέξουμε. Κυρίως όμως αυτό που χρειάζεται είναι ένας συνολικός στρατηγικός σχεδιασμός. Από την αρχή μέχρι το τέλος. Να δημιουργήσουμε το μανιφέστο του τουρισμού, που θα τηρείται ευλαβικά, ανεξαρτήτως κυβέρνησης και ανεξαρτήτως του ποιος ηγείται του ΚΟΤ, αν θα υπάρχει ο οργανισμός στο μέλλον. Ένα μανιφέστο, μακριά από τα συμφέροντα, μικρά και μεγάλα των εμπλεκομένων. Που θα στοχεύει στην ποιοτική και την ποσοτική αύξηση του τουρισμού μας σε βάθος χρόνου και όχι για την τρέχουσα χρονιά. Γιατί η υπομονή είναι μια αρετή που πρέπει να ανακαλύψουμε στη διαδικασία της αλλαγής νοοτροπίας και του μεσοπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου στρατηγικού σχεδιασμού, που επίσης χρειάζεται να κάνουμε. Και στον τουρισμό και σε όλους τους τομείς.

Posted in ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, Πολιτική | Tagged , , | Σχολιάστε

Πολιτικές διεργασίες 

  Ο Σεπτέμβρης, μετά και τις διακοπές του Αυγούστου, θα σηματοδοτήσει την έναρξη μιας περιόδου όπου πολύ πιθανόν να αλλάξει την Κύπρο απ΄ όσο την ξέρουμε σήμερα. Η διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού θα περάσει σε μια τροχιά εντονότερης διαπραγμάτευσης με το τσεκ λιστ των συγκλύσεων και των αποκλίσεων να βγαίνει όλο και πιο συχνά στο τραπέζι. Το Σεπτέμβρη είναι και η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ με τους πολιτικούς αναλυτές να δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στη σημασία της συγκεκριμένης σύγκλισης. 

«Είτε με επίλυση είτε χωρίς, η αλλαγή στην νοοτροπία και στον τρόπο άσκησης της πολιτικής είναι αναγκαία»

Στα ενδότερα της νήσου, τα πολιτικά κόμματα θα έχουν πολύ δουλειά στην ψήφιση των μνημονιακών νομοσχεδίων που απέμειναν. Η αυτονόμηση των νοσοκομείων σε πρώτη φάση και το ΓΕΣΥ σε δεύτερη είναι μία «καυτή πατάτα» που προς το παρόν κανείς δεν δείχνει πρόθυμος να την αγγίξει. Τα νομοσχέδια των ιδιωτικοποιήσεων δεν θα σηκώνουν άλλη καθυστέρηση και θα είναι ένα άλλο ανοικτό μέτωπο όπου οι εργαζόμενοι θα αντιδράσουν έντονα. Τα νομοσχέδια για τους εγκλωβισμένους ιδιοκτήτες ακινήτων, της μεταρρύθμισης του δημοσίου και της τοπικής αυτοδιοίκησης θα πρέπει επίσης να συζητηθούν και να ψηφιστούν το φθινόπωρο.

Όλα αυτά θα τρέχουν παράλληλα με την προετοιμασία των κομμάτων για τις βουλευτικές του Μαΐου, εκτός και αν υπάρξει κατάληξη στο κυπριακό, όπου θα πάμε για δημοψήφισμα. Οι εξελίξεις στο κυπριακό λοιπόν, θα είναι καθοριστικές για την στρατηγική των κομμάτων στο άμεσο μέλλον. Μέχρι την ώρα των ανακοινώσεων, το ορόσημο των κομμάτων θα είναι οι εκλογές. Και εκεί θα ρίξουν και το βάρος των δυνάμεων τους. Στο ενδεχόμενο δημοψηφίσματος η αναπροσαρμογή των σχεδιασμών θα είναι άμεση και αυτόματη. Θα είναι κρίσιμο το διάστημα μέχρι το δημοψήφισμα. Προσωπικά πιστεύω πως όσο περισσότερος χρόνος υπάρξει θα είναι προς όφελος της αποδοχής της λύσης. Θα δοθεί χρόνος για επεξήγηση, από τις βασικές πτυχές της λύσης, τον τρόπο λειτουργίας της ομοσπονδίας, της επεξήγησης της καθημερινότητάς μας μέχρι και τα πιο περίπλοκα, του περιουσιακού, του μηχανισμού επίλυσης διαφορών και της εκτελεστικής εξουσίας. Ο περισσότερος χρόνος πιστεύω επίσης πως θα απογυμνώσει το απορριπτικό μέτωπο. Κάθε μέρα που θα περνά, θα κάνει πιο έωλα τα φοβικά σύνδρομα που θα επιχειρήσουν να προτάξουν.

Σημαντικό όμως είναι να κατανοήσουμε πως είτε με επίλυση είτε χωρίς η αλλαγή στην νοοτροπία και στον τρόπο άσκησης της πολιτικής είναι αναγκαία. Η λειτουργία των κομμάτων σε μια ομόσπονδη Κύπρο, όποια και αν είναι αυτά, όπως και αν τα λένε, θα είναι εντελώς διαφορετική απ΄ ότι είναι σήμερα. Αλλά και η λειτουργία τους με τα σημερινά δεδομένα χρήζει άμεσης αλλαγής.

Για παράδειγμα, όσο και αν τα κόμματα ευαγγελίζονται την αλλαγή, κανείς δεν τους πιστεύει αν δεν αλλάξουν τα πρόσωπα που τα απαρτίζουν. Όσους τόνους μελάνης και να σπαταλήσουμε, διότι περί σπατάλης θα πρόκειται, τίποτα απ΄ αυτά δεν θα γίνει με το υπάρχον πολιτικό προσωπικό. Και κανένα μήνυμα αλλαγής δεν θα περάσει, η κοινωνία είναι πολύ πιο προχωρημένη από τα κόμματα και το κουτόχορτο είναι εκτός διατροφής, αν δεν υπάρξει ουσιαστική, χειροπιαστή και εφαρμοσμένη ανανέωση. Αν τα ψηφοδέλτια των κομμάτων, ανεξαρτήτως αν οι εκλογές θα γίνουν για τη Βουλή των Αντιπροσώπων ή για τις συνιστώσες πολιτείες της ομόσπονδης Κύπρου, κατακλυστούν από το υπάρχον πολιτικό προσωπικό, θα βλέπουμε την τεράστια πλάτη της κοινωνίας.

Είναι η ώρα για τολμηρές αποφάσεις στα κόμματα. Είναι η ώρα για τολμηρά καταστατικά συνέδρια. Αν τελικά ο μόνος τρόπος για απομάκρυνση των υφιστάμενων, είναι οι πρόνοιες των καταστατικών των κομμάτων ας το κάνουμε. Και αυτό είναι ένα δύσκολο και καθοριστικό, μικρό όμως βήμα, μπροστά σε όσα χρειάζεται να γίνουν για να βάλουμε την πολιτική διεργασία σε σωστότερη πορεία. Είναι όμως από τις αλλαγές που αν γίνουν στέλνουν το μήνυμα στην κοινωνία πως εννοούν τα όσα λένε. Αλλαγές με κόστος σε πρόσωπα δεν γίνονται αν δεν τις πιστεύεις.

Posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, Πολιτική | Tagged , , , , | Σχολιάστε

Παρουσιάστε, αρμ! 

armyΟ Χριστόφορος Φωκαΐδης, αποκάλυψε για πρώτη φορά δημόσια, στη διαδικτυακή εκπομπή the_experts στην kathimerini.com.cy και στον Τάσο Τρύφωνος πως το Υπουργείο της Άμυνας, επεξεργάζεται ένα συνολικό νομοσχέδιο για την αναδιάρθρωση και τον εκσυγχρονισμό της Εθνικής Φρουράς, ο οποίος εκσυγχρονισμός κινείται και γύρω από τον άξονα της μείωσης της στρατιωτικής θητείας στους δεκατέσσερις μήνες.


«Είναι κρίμα να έχουμε σήμερα μια Εθνική Φρουρά, που να σπαταλά και όχι να αξιοποιεί το αισθητά μεγάλο για τα δεδομένα του τόπου προϋπολογισμό της»


Αυτό, αν γίνει, θα είναι ναι, μεταρρύθμιση. Ουσιαστική και εφαρμοσμένη. Θα είναι μια εξέλιξη που θα χαροποιήσει και θα χαιρετιστεί από το σύνολο της κοινωνίας. Δεν υπάρχει οικογένεια, που να μη λυπάται για το χαράμι δύο από τα πιο παραγωγικά χρόνια της ζωής των δεκαοχτάρηδων στο στρατό. Γιατί, κακά τα ψέματα, τα όσα χάνουν και τα όσα χάσαμε όλοι μας δύο χρόνια στο στρατό είναι σαφώς περισσότερα από αυτά που κερδίσαμε. Και όχι μόνο οι στρατιώτες, σε προσωπικό επίπεδο, αλλά χαμένη είναι και η κοινωνία και η οικονομία του τόπου. Όσον αφορά στην Εθνική Φρουρά, με τη στασιμότητα που είναι δεδομένη στο επίπεδο της επιχειρησιακής ετοιμότητας, ο μη ριζικός ανασχεδιασμός του τρόπου λειτουργίας της θα είναι καταστροφικός. Λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο που λειτουργούσε δεκαετίες πριν, με τη φύλαξη σήμερα της γραμμής αντιπαράθεσης υστερεί, χωρίς σύγχρονα μέσα παρακολούθησης, και με μειωμένο προϋπολογισμό.

Η μείωση της θητείας στους δεκατέσσερις μήνες είναι μια μεταρρύθμιση που θα φέρει πολλαπλές θετικές επιπτώσεις. Από τη μία, θα μειωθεί η φυγοστρατία, ο ανενεργός ακαδημαϊκός χρόνος των νέων θα μειωθεί στο μισό, η διάκριση σε βάρος των ανδρών σε σχέση με την επιστροφή τους από τις σπουδές και την ένταξή τους στο εργατικό δυναμικό επίσης θα μειωθεί κατά ένα χρόνο και θα αναθεωρήσει τον τρόπο που οι νέοι, δικαίως σε ένα βαθμό, αντιμετωπίζουν σήμερα τον στρατό. Από την άλλη, η μείωση της θητείας, θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας, θα προσληφθούν επαγγελματίες οπλίτες. Με επαγγελματίες στον χειρισμό των οπλικών συστημάτων, αυτόματα οι απαιτήσεις για τη σωστή χρήση θα αυξηθούν, η λανθασμένη χρήση και οι ζημιές θα μειωθούν. Επί της αρχής, θα δημιουργήσουμε ένα πιο επαγγελματικό στρατό, μικρότερο σε μέγεθος, μα πιο αποτελεσματικό και πιο οργανωμένο, στα πλαίσια και τις προδιαγραφές άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Την ίδια ώρα, θα είναι μια χρυσή ευκαιρία να κοιτάξουμε και τα υπόλοιπα θέματα της Εθνικής Φρουράς. Τη συνεχή εκπαίδευση και όχι την ταλαιπωρία των εφέδρων, τη σωστή αξιοποίηση του μόνιμου προσωπικού, τη διαφάνεια στις προσφορές, τη διαφάνεια στις μετακινήσεις και στις τοποθετήσεις των στρατιωτών και των αξιωματικών, τη μείωση της κακοδιαχείρισης, τη σωστή συντήρηση του πανάκριβου εξοπλισμού, τη σωστή και δίκαιη αντιμετώπιση όλων όσων έχουν να κάνουν με την Εθνική Φρουρά. Είναι κρίμα, να έχουμε μια Εθνική Φρουρά, που με τον άλφα ή τον βήτα τρόπο επηρεάζει όλους του πολίτες του τόπου. Από τους στρατιώτες, τις μανάδες τους, τους εφέδρους, τους υπαξιωματικούς και τους αξιωματικούς, την πολιτική ηγεσία, το πολιτικό προσωπικό και να είναι τόσο αποκομμένη από την υπόλοιπη κοινωνία. Είναι κρίμα να έχουμε μια Εθνική Φρουρά, που να σπαταλά και όχι να αξιοποιεί το αισθητά μεγάλο για τα δεδομένα του τόπου προϋπολογισμό της. Είναι κρίμα να μιλάμε για στρατό – βραχνά και όχι για στρατό που θα εκπαιδεύει και θα αξιοποιεί τις δυνατότητες των νέων του τόπου.

Υπάρχει σήμερα μια μεγάλη ευκαιρία και για την Εθνική Φρουρά, και για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας αλλά και για τον υπουργό της Άμυνας που θα πρέπει να τραβήξει το μεγάλο κουπί. Αν το κάνει, να είναι σίγουρος πως θα κερδίσει πολλούς πολιτικούς πόντους και θα μείνει στην ιστορία ως ο υπουργός της δεκατετράμηνης θητείας. Την ίδια ώρα, η διακυβέρνηση θα καταγράψει στο δεφτέρι μια τεράστια μεταρρύθμιση, από αυτές που μετρούν στα μάτια και στο χέρι της κοινωνίας και των πολιτών και η Εθνική Φρουρά θα κερδίσει τη χαμένη της αξιοπιστία και το αξιόμαχο που σήμερα της λείπει. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.

Posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, Πολιτική | Tagged , , , , , , , , | Σχολιάστε

Πολιτικοί Vs Πανελίστες 

thleorash-kai-politikhΣε ένα τόσο γοργά μεταβαλλόμενο πολιτικό σκηνικό, όπου οι ειδήσεις πέφτουν βροχή, η οποιαδήποτε πρόβλεψη για το πώς θα ξημερώσει η αυριανή μέρα είναι θεωρώ παρακινδυνευμένη. Ας περιοριστούμε σε ευχές για θετική κατάληξη, με την Ελλάδα εντός Ευρώπης και Ευρωζώνης. Η κριτική επίσης για όλους τους λανθασμένους χειρισμούς μπορεί να περιμένει για μετά την προσγείωση αυτής της ανώμαλης πτήσης.


«Οι άνθρωποι της ατάκας, των τηλεοπτικών πάνελ, του εντυπωσιασμού στο facebook δυστυχώς επικρατούν»


Αυτές οι κρίσεις όμως, μας αναγκάζουν να δούμε κατάματα όλα όσα σε «περιόδους ειρήνης» τα αφήνουμε να μας προσπερνούν με ελαφρά καρδιά. Ερχόμαστε αντιμέτωποι με ευαισθησίες που έχουμε αλλά τις κρύβαμε στις ανοσίες και τις παχυδερμίες μας. Ενώ για παράδειγμα, γουστάραμε, υπό νορμάλ συνθήκες, να βλέπαμε «πολιτικό ξύλο» στις τηλεοράσεις μας και στα πάνελ, τώρα το σιχαινόμαστε. Ενώ μας άρεσε να ακούγαμε, τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, αναγνωρίζοντας από ένα σημείο και μετά τουλάχιστον ότι ήταν μπαρούφες, δεν αντιδρούσαμε. Τα ακούγαμε και ως παρηγοριά, ως βάλσαμο, και πιστεύαμε πως ίσως και να γίνουν, ποτέ δεν ξέρεις.

Μετά και τις εξελίξεις της τελευταίας εβδομάδας το ερώτημα γιατί τελικά έγινε το δημοψήφισμα επικρατεί στις συζητήσεις. Και το ζητούμενο δεν είναι η αντιπαράθεση για το τι είναι πολιτικά ορθό. Το ζητούμενο, δυστυχώς, είναι ευρύτερο και έχει να κάνει με τους ηγέτες που επιλέγουμε ως Ελληνισμός και με τον επανακαθορισμό της αξιοπρέπειάς μας. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι σήμερα ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης. Πήρε δύο ισχυρές εντολές σε λιγότερο από έξι μήνες. Διέλυσε το 2012 το ΠΑΣΟΚ, τον Ιανουάριο πλήγωσε και την περασμένη Κυριακή αποτελείωσε τη Νέα Δημοκρατία και πέντε μέρες μετά ακρωτηρίασε και την εσωκομματική αντιπολίτευση στο κόμμα του. Βγήκε ο κόσμος στους δρόμους και πανηγύριζε την Κυριακή για την απόρριψη της πρότασης των θεσμών και εκατό ώρες μετά, ανέτρεψε τα όσα έλεγε και έστειλε πρόταση με μέτρα για είσπραξη μιάμιση φορά περισσότερων χρημάτων από την πρόταση Γιούνκερ που απέρριψε δύο βδομάδες πριν.

Όλα αυτά στηριγμένα σε ψέματα. Η ιστορία βέβαια επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Γιατί με ψέματα φλόμωσαν τους Έλληνες και όλοι οι προκάτοχοι του Τσίπρα. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η πτώση τους, ούτε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Η προσπάθεια ταύτισης του ΝΑΙ με τους πρώην πρωθυπουργούς έσπρωχνε τον κόσμο στην αντίπερα όχθη. Ο επαναπροσδιορισμός λοιπόν της αξιοπρέπειας έχει να κάνει και με την επιλογή των σωστών ηγετών. Δεν ξέρω και δεν μπορώ να προβλέψω ποια θα είναι η πολιτική κατάληξη του Τσίπρα. Αλλά αυτό δεν είναι το κυρίαρχο. Το κυρίαρχο είναι η ανάδειξη από εδώ και πέρα πολιτικών, αν υπάρχουν, που μιλούν τη γλώσσα της αλήθειας. Όχι πολιτικών που έλεγαν ψέματα και σήμερα αποφάσισαν να έρθουν στο δρόμο της αλήθεια, αυτοί δεν πείθουν.

Ο Ελληνισμός έφτασε σήμερα εδώ που έφτασε ελλείψει σωστών ηγετών. Ο λαϊκισμός και η ικανοποίηση ημετέρων και ψηφοφόρων, το πάρτι της διαφθοράς, το στοίχημα των επόμενων εκλογών καθοδηγούσαν και καθοδηγούν τις αποφάσεις. Ο ορθολογισμός και η ειλικρίνεια χανόταν στον ανταγωνισμό. Οι άνθρωποι της ατάκας, των τηλεοπτικών πάνελ, του εντυπωσιασμού στο facebook επικρατούν. Άνθρωποι αδιάβαστοι, χωρίς πολιτική κρίση, χωρίς όρεξη για ουσιαστική δουλειά και για να στεναχωρούν τους ψηφοφόρους κατέκλυσαν την πολιτική σκηνή και να τα αποτελέσματα. Δεν είναι επίσης τυχαία η έφεση των ψηφοφόρων σε διασημότητες. Η εκλογή γνωστών προσώπων έχει να κάνει όμως ακριβώς με την έλλειψη πολιτικών προσώπων.

Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον της Ελλάδας. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα είναι σκληρό και δύσκολο. Θα είναι ίσως και μια περίοδος επαναπροσδιορισμού και αλλαγής νοοτροπίας. Μακάρι.

Posted in Πολιτική | Tagged , , , | Σχολιάστε

Η επόμενη μέρα 

410202-j-1Φοβάμαι πολύ τη Δευτέρα που ξημερώνει. Όποιο και να είναι το αποτέλεσμα σήμερα, η διαχείρισή του θα είναι δύσκολη, πολύ δύσκολη υπόθεση. Η θέση της Ελλάδας είναι στην Ευρώπη και στο ευρώ και ο καλύτερος τρόπος να διασφαλιστεί αυτό σήμερα είναι με μια ισχυρή νίκη του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα. Να σχηματιστεί άμεσα κυβέρνησης ευρείας αποδοχής ή και οικουμενική να διαπραγματευτεί με την τρόικα μια νέα συμφωνία και να επέλθει η ομαλότητα και η κανονικότητα σε έναν χρόνο. Και για να μην παρεξηγηθώ, η συμφωνία θα είναι επώδυνη, χειρότερη από την πρόταση Γιούνκερ της περασμένης Παρασκευής και δεν θα διασφαλίζει το χρέος. Πιστεύω όμως πως είναι ο πιο σίγουρος δρόμος, ο εγγυημένος τρόπος για να γλυτώσουμε τα χειρότερα, την άτακτη χρεοκοπία και τη διχόνοια ανάμεσα στον ελληνικό λαό.


Το πιθανότερο σενάριο είναι η επικράτηση του ΝΑΙ ή του ΟΧΙ να είναι οριακή. Και εκεί θα ζήσουμε τους μεγαλύτερους μας φόβους.


Από την άλλη, ένα ισχυρό ΟΧΙ, θα θέσει ενώπιον των ευθυνών του τον Αλέξη Τσίπρα. Θα πάρει άλλωστε αυτό που ήθελε, μια καθαρή εντολή για να επαναδιαπραγματευθεί μια καλύτερη πρόταση, ένα τρίτο μνημόνιο. Σε τέτοια εξέλιξη εκτιμώ πως η τρόικα, αφού έρθει και εκτιμήσει επί τόπου την κατάσταση θα καταθέσει μια πρόταση – τελεσίγραφο, παραβλέπω το ότι θα είναι πολύ χειρότερη από το τι υπήρχε στο τραπέζι πριν από μία βδομάδα, με τον χαρακτήρα take it or leave it. Ο Τσίπρας θα απορρίψει την πρόταση και θα οδηγήσει την Ελλάδα σε άτακτη χρεοκοπία, έξοδο από την Ευρωζώνη, σε απομόνωση στην Ευρώπη, σε νερά αχαρτογράφητα που κανείς δεν μπορεί σήμερα να εκτιμήσει το μέγεθος της καταστροφής.

Το πιθανότερο όμως σενάριο είναι η επικράτηση του ΝΑΙ ή του ΟΧΙ να είναι οριακή. Και εκεί θα ζήσουμε τους μεγαλύτερους μας φόβους. Ένα οριακό αποτέλεσμα, χωρίς ξεκάθαρο μήνυμα, θα εντείνει τον εθνικό διχασμό που καλλιεργείται αυτές τις μέρες, και θα βάλει την Ελλάδα σε ακόμα μεγαλύτερες περιπέτειες. Με ένα οριακό ΝΑΙ, δεν θα έχουμε αλλαγή, άμεσα τουλάχιστον, κυβέρνησης, θέμα που θα αναδειχθεί σε μείζον. Ένα οριακό ΟΧΙ, θα ερμηνεύεται από την κυβέρνηση, με διαφορετικό τρόπο από μέρα σε μέρα. Θα συνεχίσει το ίδιο ρελαντί, με μεγαλύτερο στόμφο, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.

Το διακύβευμα σήμερα είναι η Ευρώπη. Και το μήνυμα θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο. Υπέρ της συνέχισης της ευρωπαϊκής πορείας της Ελλάδας, της σταθερότητας εντός της ευρωπαϊκής οικογένειας, η συνέχιση της χώρας στην Ευρωζώνη. Και το ζητούμενο είναι ξεκάθαρο. Ευρώ ή δραχμή, Μένουμε Ευρώπη ή φεύγουμε από αυτήν. Κανείς δεν μπορεί να διασφαλίσει την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρώπη με νόμισμα τη δραχμή.

Ένα άλλο σημαντικό ζητούμενο είναι η ενότητα του λαού από αύριο. Η χειρότερη υπηρεσία στη χώρα, με δεδομένο το χάος που υπάρχει, είναι η διάσπαση των Ελλήνων σε πατριώτες και προδότες, σε περήφανους και υποδουλωμένους, σε δωσίλογους και πολεμιστές. Το εμφυλιοπολεμικό κλίμα δεν συμφέρει κανέναν. Και όσες φορές στο παρελθόν, η Ελλάδα βρέθηκε σε αντίστοιχο σκηνικό, με τον κόσμο διασπασμένο, έχασε, και έχασε πολλά. Και ευθύνη για το κλίμα που θα επικρατήσει αύριο έχουν πρωτίστως οι πολιτικοί. Τα συμπεράσματά τους από τα αποτελέσματα δεν πρέπει να πυροδοτούν το ήδη τεταμένο κλίμα και να σπρώξουν τον κόσμο σε παρατεταμένη διαμάχη.

Μακάρι να επικρατήσει με άνεση το ΝΑΙ. Να σταλεί ξεκάθαρο το μήνυμα σε όλους, εκτός και εντός Ελλάδος πως η θέληση και η ροπή του ελληνικού λαού είναι ξεκάθαρα ευρωπαϊκή. Και πως οι Έλληνες πολίτες δεν παρασύρονται από ψευτοδιλήμματα, δεν ρίχνουν το δικό τους μέλλον, των παιδιών τους και των επόμενων γενεών στα ζάρια. Δεν δέχονται να παίξουν το power game των συριζαίων, δεν δέχονται να μπουν μπροστά για να ικανοποιήσουν τις εμμονές ανθρώπων που γαλουχήθηκαν με αντιευρωπαϊσμό. Φοβάμαι το ευρωπαϊκό μέλλον της Ελλάδας στα χέρια ανθρώπων που δεν αγαπούν, δεν εκτιμούν, δεν πιστεύουν στις αξίες της Ευρώπης, στο όραμα της Ευρώπης.

Posted in Πολιτική | Tagged , , , , , | Σχολιάστε

Η αλλαγή ξεκινά από μας 

changeΟι μεταρρυθμίσεις που η Κύπρος χρειάζεται πρέπει να γίνουν, ανεξαρτήτως της πορείας επίλυσης του Κυπριακού. Η πορεία υλοποίησης των αλλαγών που θα βελτιώσουν την καθημερινότητά μας θα βοηθήσει με το καλό και στην πορεία υλοποίησης της λύσης. Η μείωση της στρατιωτικής θητείας, το ΓΕΣΥ, η μεταρρύθμιση της δημόσιας υπηρεσίας, η αλλαγή στον τρόπο διορισμών των εκπαιδευτικών είναι αλλαγές που θα βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής μας, κάτι που πρέπει να είναι και το ζητούμενο απ’ όλους μας.


«Όποιος αποποιείται των δικών του ευθυνών και τα ρίχνει στο σύστημα, στους πολιτικούς, στα κατεστημένα, είναι υποκριτής και εκτός πραγματικότητας»


Για να μεταβούμε όμως σε μια ολική τροχιά μεταρρυθμίσεων υπάρχουν κάποιες απαραίτητες προϋποθέσεις. Αρχικά χρειάζεται θετική πορεία στην οικονομία, τέτοια που να επιτρέπει στο πολιτικό προσωπικό του τόπου να ξεφύγει από τη μάχη για την επιβίωση και να λειτουργεί σε επίπεδο στρατηγικού και μακροχρόνιου σχεδιασμού. Με δεδομένες τις πιο πάνω συνθήκες, χρειάζεται αλλαγή στη νοοτροπία μας. Σε όλους μας, πολιτικούς και πολίτες. Χρειάζεται να ξεφύγουμε από τη λογική των βολεμένων, που θέλει τους πάντες να ασχολούνται με όσους έχουν προνόμια και κινδυνεύουν να τα χάσουν. Η λογική που θέλει τους βουλευτές και τα κόμματα να προσέχουν μόνο ή κυρίως όσους έχουν πίσω τους συντεχνίες, πρέπει να τελειώσει. Είναι καιρός η πολιτική ηγεσία να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα και να κοιτάξει τον άμεσα επηρεαζόμενο. Τον ασθενή για το ΓΕΣΥ, και όχι τους γιατρούς και τους φαρμακέμπορους, τους δημότες για τη μεταρρύθμιση στην τοπική αυτοδιοίκηση και όχι τους δημάρχους και τα «χαλιφάτα» τους, τους μαθητές και το μέλλον των νέων, για τη μεταρρύθμιση στην παιδεία, και όχι τους καθηγητές και τους δάσκαλους, την εξυπηρέτηση των πολιτών, σε ό,τι αφορά τη μεταρρύθμιση της δημόσιας υπηρεσίας, και όχι τα «μοναστήρια» των διευθυντών των δημοσίων υπηρεσιών.

Η αλλαγή στη νοοτροπία, στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε όλα τα ζητούμενα από τα πιο μικρά στα πιο μεγάλα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Όποιος όμως αποποιείται των δικών του ευθυνών και τα ρίχνει στο σύστημα, στους πολιτικούς, στα κατεστημένα, είναι υποκριτής και εκτός πραγματικότητας. Η αλλαγή στη νοοτροπία είναι υπόθεση όλων μας και του καθενός ξεχωριστά. Όταν σταματήσουμε όλοι μας να σκεφτόμαστε το πώς θα βολευτούμε, πώς θα κάνουμε πιο εύκολα τη δουλειά μας, και πάψουμε να ζητάμε χάρες από κόμματα, πολιτικούς και παράγοντες, θα κάνουμε ένα πρώτο, μεγάλο βήμα. Βέβαια τίποτα δεν είναι μονοδιάστατο σε τούτη τη ζωή, χρειάζεται και η αντίστοιχη αντίδραση από τον δέκτη, αυτό που αποκαλούμε σύστημα, κατεστημένο, κόμμα. Και επειδή δεν ζω σε παράλληλο σύμπαν και δεν είμαι τόσο ρομαντικός και ονειροπόλος, όλα αυτά δεν πρόκειται να γίνουν από μόνα τους. Οι αλλαγές αυτές δεν πρόκειται να έρθουν από μόνες τους. Πρέπει να συνοδευτούν από έναν σοβαρό και αξιόπιστο μηχανισμό ελέγχου που να λειτουργεί αρχικά ως φόβητρο για τον τρόπο συνδιαλλαγής μας με το κράτος. Ο μηχανισμός αυτός περνά μέσα από την ψηφιοποίηση των πάντων. Είναι ίσως ο μοναδικός τρόπος για να ξεκολλήσουμε από τον πάτο και να πάρουμε τροχιά αλλαγής νοοτροπίας.

Οι γραμμές αυτές γράφτηκαν την ώρα που σε αίθουσα της βουλής το επίπεδο γλίστρησε από το πάτωμα και πήγε και βρήκε την αποχέτευση. Σε ένα απείρου κάλλους επεισόδιο, η Ειρήνη Χαραλαμπίδου και ο Ανδρέας Κυπριανού με προσγείωσαν στη ζοφερή πραγματικότητα. Σε σημείο που σκέφτηκα να διαγράψω το άρθρο και να γράψω από την αρχή ένα παραμύθι με πριγκίπισσες και άμαξες και να το διαβάσω το βράδυ στην τρίχρονη κόρη μου. Μάλλον θα ήμουν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Τελικά το κράτησα για να επαναλάβω με όλη τη δύναμη της φωνής μου πως για την αλλαγή, την οποιαδήποτε αλλαγή έχουμε όλοι μας ευθύνη. Και σίγουρα έχουμε ευθύνη για το ποιους ψηφίζουμε και στέλνουμε στη Βουλή μας. Τίποτα δεν αλλάζει, αν δεν το αλλάξουμε εμείς.

Posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, Πολιτική | Tagged , , | 1 σχόλιο